Выставы

Выстаўка “Віленскі фестываль аналагавай фатаграфіі і кіно”

  • 23.11.2018 - 08.12.2018
  • 11:00 - 19:00
  • г. Мінск, Някрасава, 3
  • Тэл. +375 17 281–74–79
  • Тэл. +375 17 242–78–14

23 лістапада ў 17:00 у Нацыянальным цэнтры сучасных мастацтваў, потым у 19:00 у Галерэі-кафе “Артэль” у рамках культурнага супрацоўніцтва паміж Рэспублікай Беларусь і Літоўскай Рэспублікай, у працяг цыкла мерапрыемстваў, прысвечаных 100-годдзю аднаўлення Літоўскай дзяржавы, адкрыецца выстава “Віленскі фестываль аналагавай фатаграфіі і кіно”. 

Ключавым мерапрыемствам Віленскага фестывалю з’яўляецца фотавыстава, у якой прынялі ўдзел 30 аўтараў з розных краін свету. Экспазіцыя была спецыяльна падзеленая паміж дзвюма пляцоўкамі, каб паказаць усю разнастайнасць прац. Удзельнікаў аб’ядналі творчыя тэхналогіі фатаграфіі і святлоадчувальных матэрыялаў, а таксама ўвага да фотаадбітку як да канчатковага выніку працы фатографа. У Мінску гледачам будзе прадстаўлены вялікі спектр жанраў і тэхнік фатаграфіі – ад скульптуры і аб’ектаў да папулярных у 1970-80-х гадах эксперыментаў з фатаграфікай; ад рэпартажа да found-photography і фатаграм.

Віленскі фестываль аналагавай фатаграфіі і кіно з'явіўся з жадання куратараў вярнуць фатаграфіі належныя ёй прасторы і межы. Сёння ў масавай культуры яна трактуецца выключна як плоская 2d-выява, асноўная задача якой – прыправіць манатоннае гартанне стужкі Фэйсбуку. Хоць сацыяльныя сеткі даюць творцам вельмі хуткую рэакцыю з боку публікі, аднак гэтую сувязь аўтар-глядач цяжка назваць якаснай і глыбокай. Яна зусім не прыдатная для фатографаў і гледачоў, якія хочуць непасрэднага кантакту.

Фестываль – яго ідэя і рэалізацыя – адбыўся спантанна. Фатаграфія і кіно, як медыя, ад самага свайго пачатку імкнуліся апанаваць спантаннасць, якая не ўласцівая для іншых тэхнік выяўленчага мастацтва: самы імклівы эскіз вымагае больш часу за самы няспешны здымак. Складаецца ілжывае ўражанне лёгкасці, атрыманай, дзякуючы развіццю тэхналогій, – і гэтага найбольш саромеюцца як самі фатографы, так і куратары. Яны спрабуюць дадаць сваім працам большую вагу, ствараючы вялікія, расцягнутыя ў часе і непазбежна дарагія, праекты, якія практычна немагчыма рэалізаваць без знешняй фінансавай і тэхнічнай дапамогі. Звычайна падтрымку атрымліваюць тыя праекты, якія нясуць сацыяльную або рэпутацыйную карысць. Зусім не факт, што фатаграфія абавязаная прыносіць такі плён, бо пільнае назіранне і фіксацыя асяроддзя не так часта спалучаюцца з талентамі эсэіста, філосафа або сацыяльнага крытыка.

На думку куратара, традыцыйныя фатаграфічныя тэхналогіі, якія часта цягнуць да бясконцасці шлях паміж зафіксаваным імгненнем і канчатковым вынікам (звычайна гэта адбітак), даюць фатографу магчымасць дыхаць і ствараць у сваім тэмпе без штучных абмежаванняў. Адна з мэтаў фестывалю – паказаць, што менавіта традыцыйныя фатаграфічныя тэхналогіі з'яўляюцца адным з тых варыянтаў, які дапаможа аўтару вызваліцца ад дыктату і самастойна абраць тэмп друкавання, актуальныя і адпаведныя яго тэмпераменту або мастацкай стратэгіі тэмы.

Часта, калі гавораць пра вяртанне аналагавай і крафт-фатаграфіі ў мэйнстрым, спрабуюць гэтую з'яву інтэрпрэтаваць як рамантычны зварот да мінуўшчыны, але ў дачыненні да ўдзельнікаў выставы, гэта малаверагодна. Яны самі тлумачаць свой выбар як рух наперад і ігнараванне штучных абмежаванняў. Большасць з удзельнікаў мае даволі прыблізнае ўяўленне пра прафесійныя стандарты, якія панавалі ў мінулым, калі лабараторныя работы былі абавязковымі для кожнага фатографа. А тыя, хто ведае пра іх, прытрымліваюцца толькі тых, якія лічаць адэкватнымі сваім мэтам.

У апошні час мы з задавальненнем назіраем, як актыўна растуць культурныя сувязі паміж нашымі краінамі – Віленскі фестываль з’яўляецца прамым доказам гэтага супрацоўніцтва. Варта адзначыць, што колькасць аўтараў з Беларусі здзівіла не толькі арганізатараў, але і саміх удзельнікаў. У сувязі з гэтым мы спадзяемся, што фестываль стане добрай традыцыяй і для Мінска, і для Вільнюса.

Упершыню выстава будзе праходзіць адначасова на двух пляцоўках: у Нацыянальным цэнтры сучасных мастацтваў і Галерэі-кафэ “Артэль”. У рамках мерапрыемства запланаваныя майстар-класы па працы з аналагавымі матэрыяламі як для прафесійных фатографаў, так і для аматараў.

Месца правядзенне майстар-класаў – пляцоўка Галерэі-кафе “Артель”.

Выстава будзе даступная наведвальнікам з 23 лістапада па 8 снежня 2018 года.

Месца правядзення:
Нацыянальны цэнтр сучасных мастацтваў Рэспублікі Беларусь
(вул. Някрасава, 3). Тэл. +375173990979.
Час працы: аўторак – субота – з 11:00 да 19:00, серада – з 13:00 да 21:00.
Уваход на выставу па агульнаму квітку на выставы ў НЦСМ.
Галерэя Кафе "Артэль"
(пр-т Незалежнасцi, 58/1-6). Тэл. +375172760999, +375293516525).
Галерэя працуе з 10:00 да 19:00 штодзённа. Квiткi: 2 BYN

Куратар: Андрэй Антонаў (Літва)
Арганізатар у Беларусі: Віктар Сянькоў

Генеральныя партнёры:
Амбасада Літоўскай Рэспублікі ў Рэспубліцы Беларусь,
Нацыянальны цэнтр сучасных мастацтваў Рэспублікі Беларусь
Галерэя Кафе "Артэль"
Беларускае Грамадскае Аб’яднанне Фатографаў

  

Другія мерапрыемствы
20.05.2019 19.00 Някрасава, 3
Тэатр Cпектакль «Музыка улиц»

Сегодня уличная музыка – это не только способ немного подзаработать, это возможность выразить себя и быть услышанным. Герои документального спектакля «Музыка улиц» по одноименной пьесе Карины Рыбак один раз попробовав играть на улицах, сделали это делом своей жизни. Чем они живут? Что их привлекает на улицах? Почему посредством музыки они делятся своей душой? Авторы спектакля поговорили с уличными музыкантами и хотят рассказать вам их истории.

23.05.2019 19.00 Някрасава, 3
23.05.2019 19.00 Някрасава, 3
Тэатр Театрализованная ретроспектива ​«Я К ВАМ ТРАВОЮ ПРОРАСТУ…»

Кто-же такой это Марк Шагал? Как нам разобраться в его невероятном мире выдумки и беспредельного счастья? Художник любил одинаково и родной Витебск, и Париж. Сумел пройти все жизненные испытания. Марк прошел долгий путь от «бедного неизвестного художника» до «известного и состоятельного».

25.05.2019 19.00 Някрасава, 3
Тэатр Cпектакль «Москоу дримин»

Кто будет уезжать отсюда последним, не забудьте выключить за собой свет в аэропорту. В этой стране больше нечего ловить. Сила и деньги – в Москве. Там больше возможностей, и никто не помешает начать все заново. Но всегда ли это так? Молодые герои спектакля ищут ответ на вопрос. Проект создан совместно с Центром экспериментальной режиссуры Белорусской государственной академии искусств.