Выставы

​«Угол зрения» – выставка современного австрийского искусства с участием Альдо Джаннотти, Биргит Грашопф, Маркусом Ханакамом/Росвитой Шуллер, Алиной Куницыной, Берндом Опплом и Филиппом Швайгером. Выступая в роли партнера программы Австрийский культурный сезон, группа компаний Kapsch презентует работы семи молодых австрийских современных художников. Kapsch поддерживает бренд «Угол зрения» (Changing Views) на протяжении более 20 лет, обеспечивая избранным молодым художникам возможность продемонстрировать свои работы широкой публике.

На выставе прадстаўлен 21 фатаздымак-пераможца конкурсаў і 29 абраных фатаздымкаў розных гадоў, якія ўдзельнічалі ў конкурсе Czech Press Photo.Рэпрэзентатыўная выбарка з 50 фатаздымкаў розных фатографаў-журналістаў дэманструе асяроддзе і развіццё журналісцкай фатаграфіі, якая стварае вобраз Чэшскай Рэспублікі, у тым ліку за яе межамі.

Войтех Рушин - это человек, который не с чужих слов знает "кое-что" о нашей Вселенной: доктор естественных наук (Карлов унивеситет, Прага, 1975), доктор физико-математических наук (Словацкая академи наук, Братислава, 1994), ведущий научный сотрудник Астрономического института САН, участник 21 научной экспедиции для наблюдения полного солнечного затмения в разных точках Земли, изучает физику солнечной короны и протуберанцев, у которго в самом конце биографии скромно отмечено "Хобби: фотография".

Лічбавы імператыў ад Martin Reiter– гэта серыя карцін, скульптур, інсталяцый і фатаграфій аб лічбавай рэальнасці нашых дзён. Мастак з яго працай шукае агульныя адлюстраванні лічбавай культуры і праблем рэальнасці. Асноўным момантам выстаўкі будзе разрыў паміж імі ў рэальным фізічным свеце і гэтак званай кіберпрасторай. Сваім мастацтвам Райтэр спрабуе прынесці ў свет дыскусіі аб кампутары, грамадстве, рэлігіі і рэальным свеце.

Канцэпцыя выстаўкі ўтрымліваеццаў самой назве. Мастакі навакольны свет вакол яго заўсёды знаходзяцца ў стане дыялога. Гэта ўзаемасувязь можа быць шматграннай, на узроўнях як свядомасці, гэтак і падсвядомасці. Для скульптара вельмі важны дыялог з матэрыялам, ў якім ён працуе.На выстаўцы прадстаўлены работы, якія выкананы ў бронзе, граніце, дрэве, шамоце, мармуры, гіпсе. Акцэнт, які зроблены на пластычных магчымасцях кожнага з гэтых матэрыялаў, дапамог мне ўстварэннівобразаў.

Здесь вы увидите Михаила Шикова в новом амплуа – ведь автор известен как архитектор Белорусского павильона на 54 биеннале современного искусства в Венеции (2011), огромное пространство которого наполнил грандиозными 3-х этажными конструкциями. В апреле 2014 года М. Шиков выступил как архитектор Выставки современного искусства «Avant-gARTe. От квадрата к объекту» (БЕЛЭКСПО, пр. Победителей, 14). В изобразительном искусстве Михаил минималистичен, его работы наполнены неземным свечением и по стилистике напоминают эксперименты белорусских художников 1980-1990 гг. Реалистические элементы картин временами носят достаточно личный характер, другие же напоминают застывшие эмоции статуй и зооморфных изображений. Сюжеты и манера исполнения говорят о Шикове как о художнике с утонченным и, в то же время, критическим взглядом на мир. Живопись Михаила Шикова приглашает и предоставляет возможность настроиться на чувственное мировосприятие, ощутить себя не материальным потребителем информации, а загадочно разумным, уникальным эстетом-философом и, если получится, даже заглянуть в эфир самосознания.

Асноўным накірункам пленэра стала вырашэнне пластыцы і колеру ў керамічнай скульптуры, удзельнікі раскрылі ў сваіх работах сваеасаблівыя спецыфічныя прыёмы і спосабы фарміравання керамічнай пластыцы; дэкорную, колернаю і стылявую разнастайнасць. Была зададзена тэма – “Мастацтва як асяроддзе пражывання”. Гэта асноўная тэма рэалізавалася кожным удзельнікам ў межах абавязковага задання па вырабу ў матэрыяле кампазіцыі камернай аб`ёмнай пластыцы насценнага характару.

11 октября 2016 г. в 17.00 в Национальном центре современных искусств Республики Беларусь (ПЛОЩАДКА – пр. Независимости, 47, большой зал) состоялось открытие выставки эстампа Владимира Провидохина «ACTADIURNA», цветной линогравюры с одной доски.

Люди в “фотографических картинах” Янисa Дейнатсaна вид, казалось бы, обычные, но, в то же время, они потеряли «почву под ногами»,они меняют свои пропорции в действительности и рассказывают историю о меланхолии мира отчуждения. В фотографических картинах Дейнатсa каждый находит и одиночество, и странный беспорядок, и бессмысленность, и иронию. Настоящее в сравнении с прошлым. Смесь болезненности и веселья. Чувственность и резкость. Ребячество и серьезность. Своего рода время ожидания ипрощания. Что-то брейгельское и идиллическим образом романтичное. И очаровательно красивое. Даже лесные пейзажи или банальность цветов нигде не становятся границами к мистическому.

“Трайны партрэт” – гэта не толькі мастацкая авантура. Перш за ўсё гэта нагода, каб прыглядзецца да Падляшша і яго жыхароў. Уключэнне ў гэты працэс мастакоў з розных краін памнажае перспектыву, дазваляе абмеркаваць мясцовыя падзеі, адлюстраваць адно месца ў трох нацыянальна і культурна розных адчуваннях. На ўсё гэта накладваюцца асабістыя мэты ўдзельнікаў: пошукі праўды пра вырваную з Крэсаў 70 год таму сям’ю, пытанне пра культурную і нацыянальную ідэнтычнасць, або патрэба адчуць аўтэнтычнасць і праўду, якія часам так цяжка знайсці ў “вялікім свеце”.